Deze keer ben ik behoorlijk tot het randje gegaan.
De 16 kilometer is echt wel het maximum dat ik op dit moment moet lopen.
Op zich kon ik het prima aan, maar ik merk dat ik na het lopen behoorlijk gevoelige spieren en aanhechtingen heb.
Het was overigen wel een mooi rondje via Lage Vuursche naar kasteel Groeneveld en langs paleis Soestdijk weer terug.

Deze afgelopen tijd heb ik mij op het sponsorwerven gestort.
Wat een aparte ervaring is dat zeg!
Mensen die dichtbij je staan kunnen zeer onverwachts reageren, maar hetzelfde geldt ook voor mensen die eigenlijk wat verder van je af staan.
Dat had ik eigenlijk wel kunnen weten, want net als je altijd van afstand hoort zie je echte vriendschap pas op het moment dat het er op aankomt.

Binnenkort ga ik met Jarvin op pad, om te zien of we een leuk arrangement kunnen afstemmen voor een sponsordiner.
Het idee is dat wij voor een schappelijke prijs een driegangenmenu afspreken en mensen uitnodigen voor het eten. Het bedrag zal dan worden verhoogd met een sponsorbijdrage.
Wij zullen die avond nog het e.e.a. verzinnen als extra invulling. Bijvoorbeeld een presentatie over de voortgang, en/of uitleg over Kika.
Zo kunnen wij ook mensen die een iets kleinere portemonnee hebben aan een leuke avond helpen en toch een bijdrage laten leveren aan het goede doel.