Een beetje afwisseling op zijn tijd kan ook geen kwaad.
Vandaag heb ik weer eens met de groep gelopen.
Het is wel goed om te doen, omdat ik zo kan wennen aan het samen lopen.
Je moet dan steeds je snelheid aan de groep aanpassen en je hebt ook een beetje aanspraak.

Wij zijn vanaf het huis van Alwin naar Laren gelopen en hebben bij de vader van Jarvin een bakkie gedaan. Daarna zijn wij door de slopende warmte weer terug gelopen.
Al met al 21 kilometer.

Bij Alwin aangekomen hebben wij een lekkere duik in het zwembad gedaan.
Dat is pas even bijkomen!
Ik heb vandaag verder geen last van mijn spieren gehad, dus de afstand begint te wennen.

De komende week ben ik lekker met vakantie en dus niet veel tijd, om te bloggen.
Ik ga natuurlijk wel lekker rennen.

Het afgelopen weekend heb ik, door alle drukte, niet echt een lekker stuk kunnen lopen.
Daarom heb ik vandaag met frisse tegenzin een halve marathon gelopen.
De tijd viel niet eens tegen met 1:46. Zeker gezien ik mijzelf wilde kastijden, door de blauwe paaltjes route door de duinen in mijn loopje mee te nemen.
s'Avonds lopen is toch ook nog niet helemaal mijn ding.
Mijn benen waren eigenlijk al behoorlijk moe toen ik begon en de laatste 5 Km waren dan ook met name voor mijn benen erg zwaar.

Het is wel goed, om te merken dat de conditie nog steeds geen probleem oplevert.
Ik denk dat ik mij binnenkort maar eens stevig laat masseren, waarna de benen ook wel weer een stuk soepeler zullen zijn.
Hieronder de route van vandaag.

Bergrace

Vrijdag was het dan eindelijk zo ver.
Voor het eerst zou ik een hardloopwedstrijd meelopen.
Na aankomst bij Ouwehands dierenpark zat de spanning er al aardig in.
Niet in de laatste plaats doordat het al behoorlijk koud was om negen uur s'avonds.
Na het ophalen van het startnummer en de tijdsregistratiechip zijn wij vervolgens met de bus naar Wageningen gebracht.
Omdat we lekker op tijd waren hebben we nog wat drankjes genuttigd, voordat we moesten beginnen met de "aerobic" warming-up.
Om 22:20 vertrokken de dames met in de groep Dorinda en Madelon (mijn schoonzus).

Toen was ik aan de beurt!?
Jarvin en ik hadden bedacht dat wij het best een beetje vooraan zouden kunnen starten, om niet al te veel mensen in te hoeven halen.
Ik schat dat wij als ongeveer nummer 150 over de streep gingen.
Het eerste stuk in Wageningen was een goede leerschool.
Je kon niet echt hard lopen en inhalen ging ook al bijna niet, vanwege de drukte.
Eenmaal buiten het dorp werd het pikkedonker en waaierde de groep behoorlijk uit.
Wij begonnen al redelijk wat lopers in te halen, maar toen ging Jarvin aardig stuk.
Hij moest terug in tempo, waarna wij in een de afstand uiteindelijk in 41 minuten hebben uitgelopen.
Op zich jammer, want ik had mij toch meer voorgenomen, maar het ging met name om de gezelligheid en de ervaring.
De laatste paar honderd meter waren heel leuk om te doen. Er waren naast het pad theelichtjes neergezet en bij de finish werd je echt naar binnen gejuicht.

De dames hebben wij niet meer ingehaald, maar die stonden ons aan het einde op te wachten. Zij hadden er 46 minuten over gedaan.
Terwijl wij in de rij stonden voor een flesje kwamen ook nog een stel bekenden binnen.
Dat is altijd leuk, zodat je wat ervaringen uit kunt wisselen.
Toen op naar het feest.

Er was wel een domper op de feeststemming, toen om 24:00 bleek dat er een loper onderweg onwel was geworden en de race niet had overleefd. Dat zet je wel weer even met beide benen op de grond. Ik bedacht mij dat ik wel graag een goede prestatie wil leveren, maar niet mijzelf wil overvragen
De muziek ging uit, maar er we mochten nog wel blijven.
Uiteindelijk waren wij om half drie s'nachts pas thuis.
Het was een bijzondere ervaring!

Tijdens de Fortis Rotterdam Marathon heeft het warme weer behoorlijk huisgehouden.
Er waren zo veel uitvallers, vanwege de warmte, dat het evenement is gestaakt.
Het verbaasde mij niet eens, omdat vrijwel iedereen zonder water liep en dus afhankelijk was van hetgeen onderweg werd aangeboden. Met 27 graden is dat m.i. niet te doen.

Ik zat gisteravond op SBS6 een uitzending van het verloop van de dag te kijken en kon precies zien hoe het verliep.
Dit gaf mij wel een beetje de kriebels.
In dit geval hele positieve kriebels, omdat ik het gevoel kreeg om het ook mee te willen maken.
Het verloop van zo'n evenement en alle enthousiaste mensen langs de kant, de vele muziekanten en het lekkere weer nodigen echt uit, om je best te doen.

Vrijdagavond loop ik met Door, Jarvin en Madelon de Bergrace in Wageningen.
Dit is mijn eerste ervaring in een georganiseerd evenement.
Hopelijk is het net zo gezellig als in Rotterdam, al duurt het maar 7,5 Km en speelt alles in het donker.
Er is in elk geval veel te doen met kraampjes en bandjes bij vertrek en aankomst, dus vermaken doen wij ons in elk geval.

De afgelopen week heb ik behoorlijk de halve marathon in mijn benen gevoeld.
De rondjes die ik gelopen heb vielen mij veel zwaarder dan voorheen.

Daarom dacht ik gisteren eens af te wisselen en een rondje te skaten i.p.v. te lopen.
Ook dat was niet direct een goed idee.
Met skaten gebruik je toch weer heel andere spieren dan met hardlopen.

Vandaag met de lange afstand heb ik mijzelf beperkt tot 17 Km. Dat was ook genoeg met de warmte van dit weekend.
Ik had gisteren een bidongordel gekocht en nu dus onderweg gedronken.
Dat was hard nodig ook want het zweet gutste van mij af.
Het was ook erg handig voor Pim, die vandaag met mij meefietste. Ook hij kon af en toe een slokje uit een eigen lesje nemen, want er zitten vijf flesjes aan.

Nu hoef ik pas dinsdag weer en ik kijk uit naar het dagje rust.

Op de helft!

Ik had er al een beetje op gerekend dat ik op paaseieren goed zou lopen.
Gisteren en zaterdag heb ik mij behoorlijk bezondigd aan al het lekkere eten dat deze dagen met zich meebrengen.
Daarom dacht ik dat ik vanochtend wel wat extra energie zou hebben, om een stukje verder te lopen.
Om eens te zien of het lukte heb ik onderweg besloten dat ik een halve marathon wilde lopen.
Ik ben eerst 11.8 Km een kant opgelopen en ben vervolgens omgedraaid om pas te stoppen toen ik de 21.1 Km op mijn horloge zag.
Met de tijd was ik niet eens ongelukkig 1:43:59 is toch best respectabel. Zo heb ik gemiddeld 12 Km/uur gelopen met een hartslag van 151 slagen per minuut.
Het wordt nu echter wel tijd, om een riem met waterflesjes te kopen, want voor die lange afstand kan ik niet voldoende vocht van tevoren opnemen.

De rest van de week ga ik maar weer een beetje rustig aan doen, om weer bij te komen.
In elk geval ben ik blij met het resultaat.

Gisteren hebben wij voor het eerst in de krant (Soester Courant) gestaan.
Je voelt je meteen een stuk interessanter als je met je kop op de foto staat.
Het was een duidelijk stuk en heeft wat extra verkeer op de site veroorzaakt.
Het blijkt wel dat multimedia nog niet helemaal werkt.
Zo hebben wij gisteren 30 bezoeken gehad tegenover 15 de dag ervoor.
Ik weet niet wat de oplage van de krant is, maar dan zou je toch meer verwachten.
Kennelijk zijn krantenlezers niet gauw geneigd verdieping op internet te zoeken.

Het is wel boeiend, om over na te denken.
Misschien moeten wij het volgende artikel wel zodanig inrichten dat het meer naar de site trekt.
Een optie zou een loting, of een veiling kunnen zijn. Weer iets om over na te denken als ik weer ga lopen...

Klik op de foto voor het hele artikel

Gisteren heb ik veel plezier gehad met het lopen.
Voor de eerste keer met korte mouwen vanwege het lekkere weer, maar met nog wel een lange broek, omdat ik nog geen korte heb.
Ik had een leuke route uitgestippeld van 17,5 KM met afwisselend terrein.
Deze is echt aan te raden.

Julia had ik zo ver weten te krijgen, om mee te fietsen wat het een gezellig gebeuren maakte.
Met name het stuk door de korte duinen was voor haar een hele opgave, omdat het een behoorlijk stuk onverhard bevat met veel heuveltjes.
Ook moest een omgewaaide boom en een stuk duin worden getrotseerd.
Met vereende kracht hebben wij haarzelf en de fiets er doorheen gesleept.
Ze had een fles water onder de snelbinders en een zak vol chocolade paaseitjes mee.
Af en toe fietste ze dan een 200m vooruit, om te pellen en te drinken en als ik er weer was kreeg ik een slok water en ging de karavaan weer door.

17,5 kilometer op een redelijk tempo is best een opgave als je 7 bent. Je bent dan blij als je onderweg even kunt aansterken.

Ondertussen ben ik begonnen met het maken van de elektronische inschrijving voor de sponsordiners. Dit wordt een geolied proces waar mensen de status van hun inschrijving kunnen volgen en zelfs de betaling kunnen volgen. Zo kan ik weer mijn verschillende hobby's aan elkaar knopen.