Bergrace

Vrijdag was het dan eindelijk zo ver.
Voor het eerst zou ik een hardloopwedstrijd meelopen.
Na aankomst bij Ouwehands dierenpark zat de spanning er al aardig in.
Niet in de laatste plaats doordat het al behoorlijk koud was om negen uur s'avonds.
Na het ophalen van het startnummer en de tijdsregistratiechip zijn wij vervolgens met de bus naar Wageningen gebracht.
Omdat we lekker op tijd waren hebben we nog wat drankjes genuttigd, voordat we moesten beginnen met de "aerobic" warming-up.
Om 22:20 vertrokken de dames met in de groep Dorinda en Madelon (mijn schoonzus).

Toen was ik aan de beurt!?
Jarvin en ik hadden bedacht dat wij het best een beetje vooraan zouden kunnen starten, om niet al te veel mensen in te hoeven halen.
Ik schat dat wij als ongeveer nummer 150 over de streep gingen.
Het eerste stuk in Wageningen was een goede leerschool.
Je kon niet echt hard lopen en inhalen ging ook al bijna niet, vanwege de drukte.
Eenmaal buiten het dorp werd het pikkedonker en waaierde de groep behoorlijk uit.
Wij begonnen al redelijk wat lopers in te halen, maar toen ging Jarvin aardig stuk.
Hij moest terug in tempo, waarna wij in een de afstand uiteindelijk in 41 minuten hebben uitgelopen.
Op zich jammer, want ik had mij toch meer voorgenomen, maar het ging met name om de gezelligheid en de ervaring.
De laatste paar honderd meter waren heel leuk om te doen. Er waren naast het pad theelichtjes neergezet en bij de finish werd je echt naar binnen gejuicht.

De dames hebben wij niet meer ingehaald, maar die stonden ons aan het einde op te wachten. Zij hadden er 46 minuten over gedaan.
Terwijl wij in de rij stonden voor een flesje kwamen ook nog een stel bekenden binnen.
Dat is altijd leuk, zodat je wat ervaringen uit kunt wisselen.
Toen op naar het feest.

Er was wel een domper op de feeststemming, toen om 24:00 bleek dat er een loper onderweg onwel was geworden en de race niet had overleefd. Dat zet je wel weer even met beide benen op de grond. Ik bedacht mij dat ik wel graag een goede prestatie wil leveren, maar niet mijzelf wil overvragen
De muziek ging uit, maar er we mochten nog wel blijven.
Uiteindelijk waren wij om half drie s'nachts pas thuis.
Het was een bijzondere ervaring!