De rust is weer voorbij.
Zaterdag heb ik de Door en de kinderen toch maar weer opgehaald in Friesland.
Dit klinkt heel stoer, maar ik heb ze toch best wel gemist.
Ik ben nu wel wat minder flexibel in mijn loopmomenten, maar dat neem ik op de koop toe.

Zondag ging het helemaal mis met mijn linkerbeen.
Zoals eerder gemeld heb ik vorige week zondag een beetje te veel hooi op mijn vork genomen. Daar heb ik de hele week last van gehad en was zondag ook nog niet echt hersteld.
Toen ik wegliep voelde ik al dat het niet helemaal goed zat, doordat ik lichte steken in mijn hamstrings voelde.
Ik dat dat dat er na een paar kilometer wel uit zou zijn, maar dat viel vies tegen.
Gezien de omstandigheden had ik al besloten, om iets minder ver te lopen dan ik van plan was, maar na 8 kilometer begaf mijn linkerbeen het en kreeg ik een flinke steek in mijn knie.
Dit betekende het begin van een blessure, waar ik op dit moment nog steeds niet van ben hersteld.
Mijn verwachting is dat het mij een paar weken gaat kosten.

Vandaag zit ik in Engeland en kan dus een extra dag rusten, gezien ik normaal altijd dinsdags loop.
Hopelijk helpt het een voorspoedig herstel in de hand.

Au!

Ik ben nog steeds niet hersteld van mijn overmoedige poging van zondag.
De pijn in mijn linkerknieholte blijft behoorlijk en het insmeren met Advil en een warm bad helpt nog niet echt.
Woensdag heb ik het met lopen iets rustiger aan gedaan in de hoop dat ik vervolgens makkelijker bij zou komen, maar ook dat mocht niet baten.
Gelukkig mag ik morgenochtend weer lekker op de pijnbank bij Jarvin!
Ik reken er wel een beetje op dat het losmasseren mij helpt.

Vandaag heb ik mijn jaarlijkse uitje naar Düsseldorf gehad.
Lekker een dagje in m'n eentje door de stad slenteren en genieten van de Duitse gerechten en het beroemde Alt bier.
Erg lekker om te doen en het bezorgt mij ook de nodige beweging.
OP de een of andere manier vervult zo'n dag een heimwee gevoel naar het lekkere, maar oh zo foute, eten dat ik vroeger thuis altijd op tafel aantrof.
Daarmee bedoel ik niet dat ik tegenwoordig niet lekker eet, maar volledig anders.
Daarom is een dag "zondigen" wel eens leuk om te doen.
Dit past ook in het "stapelen" van de koolhydraten in mijn lichaam, zo heb ik gisteren geleerd.

Geleerd ja!
Ik heb begin dit jaar een proef abonnement genomen op het blad Mens Health, omdat door een tegoed had gekregen en wat budget over had.
Het is een aardig blad met veel tips over gezondheid, zorg voor je lichaam en relatie/versiertips.
Het is een soort kruising tussen een sportblad, de Allerhande en de Privé.
Op de een of andere manier lees ik het met best veel interesse.
Dat zou vroeger nooit zijn gebeurd, omdat ik dit soort bladen te "verwijfd" vond.
Maar met het trainen en veranderen van mijn lijf begint ook de interesse voor deze zaken. Ik doel dan niet op het "versiertips" stuk natuurlijk, want ik zoek geen problemen met Dorinda (haha).

Morgenavond ga ik maar weer eens naar de sportschool en probeer mijn benen een beetje te sparen.
Misschien dat ik maar eens instap in het trainingsschema dat ik van ATP heb gekregen, om de komende weken een duidelijk doel te hebben.

Pffft...

Na de 30 kilometer die ik zondag heb gelopen heb ik mijzelf even een dag extra gegeven om te herstellen.
Het was erg lekker, om de score van 30 op mijn horloge voorbij te zien gaan.
Het kostte mij wel enige moeite, om de laatste paar kilometer te blijven rennen, maar ik ben geen opgever en heb het dus gehaald.


Tot twee keer toe ben ik helemaal zeiknat geregend door een onweersbui.
Dat heeft mij meteen een nieuwe ervaring opgeleverd.
Mijn shirt was helemaal doorweekt, waardoor het langs mijn tepels schuurde en dus verwondingen veroorzaakte.
Ik zal je eerlijk zeggen: "Dat voelt echt klöte"!
Na een kwartiertje voorovergebogen te hebben gelopen was het shirt weer een beetje droog en verdween de pijn een beetje.
Na het lopen onder de douche wordt het echter piijnlijk duidelijk dat er iets is.

De tijd was overigens niet eens verkeerd.
Ik had de 30 in een tijd van 2:28 gelopen. Dat betekend een gemiddelde van iets meer dan 12 km/u. Als ik dat volhoud, dan kan ik misschien toch de bonus scoren, die ik krijg als ik beneden de 3:31 uur loop.
Immers moet ik dan nog 12 kilometer en heb een uur en 3 minuten over.

Ik ben deze week lekker alleen.
Door is met de kinderen een week kamperen in Friesland.
Ik kan mij dus verlekkeren aan alles wat ik anders niet krijg/neem en regel mijn eigen tijd.
Eens zien, of ik veel zin heb om te lopen.

Sinds het laatste bericht is het even stil geweest.
Het was ook erg indrukwekkend wat er in de week van het sponsordiner allemaal gebeurde.
Dat is bijna niet te evenaren.
Ik zeg bijna, omdat het volgende evenement er alweer aan zit te komen.
In september hebben wij waarschijnlijk twee evenementen.
Er wordt een scholenloop georganiseerd en ook zijn wij tijdens de kunstroute geld inzamelen voor het goede doel. Nu we rond de 20.000 euro hebben opgehaald wordt het streven van 30.000 ineens heel reeel.

Maar nu weer even naar mijzelf, want dat was de bedoeling van dit Blog.
De afgelopen weken heb ik eigenlijk nauwelijks lekker gelopen.
Afstanden war ik in april mijn hand niet voor omdraaide lijken nu wel een eeuwigheid te duren.
Ik denk dat het met name te maken heeft dat ik een extreme drang heb, om met wetenschap dat ik eerder steeds minder hard en ver liep dan ik dacht, de boel te compenseren.
Zo heb ik vandaag de halve marathon weer in 1:45 uur gelopen.
Dat was ook de tijd die ik liep voordat ik mij realiseerde dat e.e.a. niet klopte.
Dat betekent wel dat ik dus in oude termen 13,5 km/u heb gelopen.
In elk geval verklaart dat de gemiddelde hartslag van 160.
Achteraf geeft dat wel een goed gevoel.

Het is wel frustrerend dat ik maar blijf afvallen.
Mijn benen zijn ongeveer alleen nog spieren en botten en ook de rest van mijn lichaam vertoont tekenen van sportiviteit.
Ik hoor ook steeds vaker dat mensen denken dat ik ben afgevallen. Ik heb mij laten vertellen dat spieren meer massa en dus zwaar zijn, waardoor je met hetzelfde gewicht toch slanker bent.
Dat zal allemaal wel, maar ik moet inmiddels meer eten dan toen ik 120 kilo woog, om niet te veel af te vallen.

Gelukkig komen de vakanties er weer aan. Ik zal het lopen even op een iets lager pitje zetten en proberen een beetje bij te komen.

Sponsordiner

Afgelopen donderdag was ons sponsordiner.
Het was een gezellige boel in de uitverkochte zaal.
Ik was erg blij met de mensen die ik uitgenodigd heb en heb ook nog veel andere mensen ontmoet.
Iedereen was heel erg enthousiast over ons voornemen en het goede doel dat wij hebben uitgezocht.
Gedurende het diner hebben wij een schilderij geveild, dat 1500 euro heeft opgebracht.

De avond vloog echt voorbij en ik heb met volle teugen genoten.

Het nadeel van veel avonden uit eten en laat naar bed is dat je op een gegeven moment s'ochtends niet best meer presteert.
Vandaag was dan ook zo'n dag dat ik mijzelf een paar keer tot het uiterste moest motiveren om niet op een punt dat ik naar huis kon afsnijden dat ook daadwerkelijk te doen.
Ik hield mijzelf dan maar voor dat ik achteraf spijt zou hebben en liep dan door.
Daardoor heb ik toch weer 25 kilometer afgelegd.

In verhouding was dit trouwens veel meer geweest, als ik niet van de week mijn horloge had gekalibreerd.
Na de KiKarun had ik het gevoel dat mijn horloge een behoorlijke afwijking had in de registratie van de afgelegde afstand.
Ik heb daarom een stuk weg opgezocht met hectometerpaaltjes waar ik aan een stuk en redelijk recht 1200 meter kon afleggen.
Dit is namelijk de afstand die het horloge nodig heeft, om goed te kunnen kalibreren.
Na de eerste meting bleek mijn horloge niet 1200, maar 1289 meter te meten.
Dat is een afwijking van 7,5% en dus vrij groot.
Na kalibratie kwam ik uit op 1212 en dus 1% afwijking.
Het gevolg hiervan is dat ik bijna 10% langzamer liep dan ik dacht en ook de afgelopen tijd bijna 10% minder ver had gelopen dan ik dacht.

Dit geeft in elk geval weer een nieuwe uitdaging.
Met deze nieuwe gegevens liep ik vandaag de halve marathon in 1:47. Met name doordat ik toch geprobeerd het rond de 12 km/u te lopen, wat in de oude situatie dus ruim 13 kilometer per uur was. Dat lag boven mijn normale tempo, waardoor ik dus ook een flink hogere hartslag had.
Eens zien, of ik dat de komende tijd kan volhouden.

Vandaag begint (voor mijn gevoel) de zomer en wordt het overal rustiger.
Het zal lastig zijn, om de trainingen vol te blijven houden met alle vakanties, maar ik heb ook daarvoor de nodige tips gekregen.
Ik laat me niet gek maken en ga lekker twee maanden op m'n gemak door trainen.