Sinds het laatste bericht is het even stil geweest.
Het was ook erg indrukwekkend wat er in de week van het sponsordiner allemaal gebeurde.
Dat is bijna niet te evenaren.
Ik zeg bijna, omdat het volgende evenement er alweer aan zit te komen.
In september hebben wij waarschijnlijk twee evenementen.
Er wordt een scholenloop georganiseerd en ook zijn wij tijdens de kunstroute geld inzamelen voor het goede doel. Nu we rond de 20.000 euro hebben opgehaald wordt het streven van 30.000 ineens heel reeel.

Maar nu weer even naar mijzelf, want dat was de bedoeling van dit Blog.
De afgelopen weken heb ik eigenlijk nauwelijks lekker gelopen.
Afstanden war ik in april mijn hand niet voor omdraaide lijken nu wel een eeuwigheid te duren.
Ik denk dat het met name te maken heeft dat ik een extreme drang heb, om met wetenschap dat ik eerder steeds minder hard en ver liep dan ik dacht, de boel te compenseren.
Zo heb ik vandaag de halve marathon weer in 1:45 uur gelopen.
Dat was ook de tijd die ik liep voordat ik mij realiseerde dat e.e.a. niet klopte.
Dat betekent wel dat ik dus in oude termen 13,5 km/u heb gelopen.
In elk geval verklaart dat de gemiddelde hartslag van 160.
Achteraf geeft dat wel een goed gevoel.

Het is wel frustrerend dat ik maar blijf afvallen.
Mijn benen zijn ongeveer alleen nog spieren en botten en ook de rest van mijn lichaam vertoont tekenen van sportiviteit.
Ik hoor ook steeds vaker dat mensen denken dat ik ben afgevallen. Ik heb mij laten vertellen dat spieren meer massa en dus zwaar zijn, waardoor je met hetzelfde gewicht toch slanker bent.
Dat zal allemaal wel, maar ik moet inmiddels meer eten dan toen ik 120 kilo woog, om niet te veel af te vallen.

Gelukkig komen de vakanties er weer aan. Ik zal het lopen even op een iets lager pitje zetten en proberen een beetje bij te komen.