Wat een festijn!

Nu inmiddels de uitslagen, foto's en filmpjes beschikbaar zijn gekomen is het tijd voor een update.

De Dam to Damloop is echt een geweldige happening.
Wij (Dorinda, Madelon, Marco en ik) zijn zondag om 9:00 vertrokken.
Iedereen had best wel een beetje de zenuwen, omdat wij al veel hadden gehoord over de loop, maar het nog niet eerder hadden meegemaakt.
Even voor tienen hadden wij geparkeerd en maakten ons op voor de busrit naar het de finish, om daar onze tassen af te gooien.
Onderweg kwamen wij al de eerste collega's tegen en vlak voor de Xerox tent ontmoetten wij ook de collega's die naar de start van de 4 mijl loop vertrokken.
Zij hadden er ook allemaal veel zin in.

Vervolgens zijn wij weer naar de bushalte gelopen en hebben de rit naar Amsterdam gemaakt.
De start was bij het centraal station, waar het krioelde van de hardlopers.
Er moesten die ochtend en middag 35.000 lopers van start, dus je kunt wel nagaan dat het erg druk was.
De dames moesten erg nodig plassen (van de zenuwen) en gingen in de rij van 15 andere dames staan, om op een chemisch toiletje te kunnen.
Marco en ik liepen verder, om onze laatste restjes bagage op de bus naar de finish te zetten. Bij de bus zag ik dat er ook toiletten waren opgesteld en heb vervolgens de dames gehaald.
Die waren een beetje aan het tegenstribbelen, omdat ze inmiddels wel nodig moesten en er nog maar 4 mensen voor hun waren.
Bij de andere toiletten aangekomen bleek inmiddels hier ook een rij te staan.
Je kunt je voorstellen wat de reactie was ;-)
Gelukkig kon ik het nog goed maken door een derde plek te vinden waar echt niemand was.

Dan op naar het startvak, want wij waren aan de late kant.
Je voelt de adrenaline aardig opborrelen als de laatste twee minuten worden aangekondigd en het aftellen is begonnen.
Ik heb geprobeerd, om zo ver mogelijk naar voren te sluipen, zodat ik niet te veel mensen voor mij had.
Het was namelijk zo dat ik eigenlijk een uur eerder had moeten starten, omdat ik in het wedstrijd team zat. Het voordeel daarvan was geweest dat ik ruim baan zou hebben gehad.

Dan klinkt het startschot en begin je te lopen.
Een geweldige ontlading geeft dat moment, want je kunt eindelijk doen waar je voor komt.
De eerste meters gingen vrij langzaam en schoot ik niet echt op.
Meteen na de eerste bocht liepen wij echter de ijtunnel in, waar het tweebaans naar beneden gaat. Daar kon ik redelijk snelheid maken.
JE ziet daar een hoop gekken die met enorme snelheden naar beneden rennen en eigenlijk helemaal op zijn als ze op het laagste punt zijn.
Je moet dan nog wel ruim 15 kilometer verder!

Eenmaal uit de tunnel voelde ik dat het geen geweldige loop zou worden.
Het was prachtig weer, maar zo mooi dat het veel te warm was, om lekker te lopen.
Ik heb ook eigenlijk meteen mijn ambitie bijgesteld om een supertijd te lopen en dat was maar goed ook.
Onderweg was het kommer en kwel. Om de haverklap moest ik opzij, om een ambulance door te laten. Al met al zijn er die dag 33 mensen afgevoerd naar het ziekenhuis.
Ikzelf had ook momenten dat ik mijn hoofdhuid voelde tintelen, maar ik was goed voorbereid.
De 4 bidons in mijn gordel heb ik gedurende de loop leeggedronken en het water dat ik kreeg aangereikt ging steevast volledig over mijn hoofd en rug, om af te koelen.
Zo ben ik toch in staat geweest, om de 16 kilometer in 1 uur en 19 minuten af te leggen.
Achteraf bleek dat helemaal geen slechte tijd te zijn en zelfs de tweede tijd van alle mensen van ons kantoor. Wie had dat een paar jaar geleden gedacht!

Onderweg was het een groot feest.
Overal was muziek, stonden er mensen aan te moedigen en werd er van alles uitgedeeld.
Tegen het einde werd er nog een actiefoto gemaakt waar ik met mijn handen opgeheven gekiekt ben.
Van de finish is zelfs een ( klik hier) video gemaakt.

Wat ik achteraf wel een beetje jammer vind is dat ik door het toch tegen de top van mijn kunnen te lopen redelijk wat van het festijn niet echt heb opgesnoven.
De focus was op het lopen en niet op het feest. Dat is iets om volgend jaar anders te doen.
Na de finish ben ik meteen naar de Xerox tent gelopen en heb niet op de rest gewacht.
Ik was zo kapot dat ik z.s.m. wilde zitten en wat eten.
Dat was overigens perfect geregeld.
Er was van alles te eten en er waren diverse mogelijkheden om te zitten, om aan statafels met elkaar te keuvelen.
Helemaal ideaal was de aanwezigheid van douches en een kleedkamer in een sporthal op 20 meter van de tent. Daar konden wij ons lekker opfrissen.
Marco en de dames hadden ook prima gelopen. Voor hen was het de eerste keer zo'n afstand en dus nog een extra ervaring. De loop koorts is er bij hen inmiddels ook flink ingeslopen.

s'Avonds hebben wij met zijn allen nog lekker een broodje shoarma gegeten bij mijn schoonmoeder en nog wat nagepraat.
Al met al was het een erg leuke dag.