Het vervolg

Het kon niet uitblijven.
Nu de doelstelling is gehaald en de volgende is bepaald is het tijd voor een nieuw weblog.
Kijk op mijn nieuwe weblog als je mijn uitdaging voor volgend jaar wilt volgen.
De marathon in Berlijn

Hiermee is dit weblog gesloten!

Laatste overweging

Vrijdag was de laatste actie van stichting het Loopje.
De afsluitende sponsoravond waarop de sponsors zijn bedankt en de cheque werd overhandigd aan Kika.

Daarmee komt er een einde aan een jaar lang hard werken en ook aan het bijwerken van deze weblog.

Ik heb echt genoten van alle reacties, de trouwe lezers van het weblog en de tips en suggesties die ik heb gekregen.
Het schrijven van de verschillende artikelen was een bijzonder leuke bezigheid en ik ga van het hele weblog een boekwerk maken voor in de kast, zodat ik er nog jaren van kan genieten.

De vele ontberingen die ik heb doorstaan in de voorbereiding zijn na een eerste week herstel helemaal vergeten.
Vanochtend heb ik met veel plezier weer de eerste 14 kilometer gelopen.
Ik denk dat het een soort marathonkoorts is, want naast een nieuwe uitdaging die ik zal aangaan op een ander terrein, heb ik vanochtend besloten om volgend jaar september de marathon van Berlijn te gaan lopen.
De eerste supporters hebben zich al gemeld.
Ik wordt bij de finish opgevangen door een paar zeer trouwe fans.

Ik zal niet zeggen dat ik iedereen kan aanraden dit te gaan doen, maar voor mij is het trainen toch een soort uitlaatklep en als ik het zo kan volhouden, dan is denk ik een marathon per jaar toch best te doen.

Volgende week loop ik, via mijn werk, samen met Dorinda en Madelon alweer de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.
Dat wordt geen bijzondere tijd in de zin van snelheid, maar wel in de zin van gezelligheid, want als ik een ding heb geleerd, dan is het om te genieten van een race van begin tot eind en niet als een kip zonder kop naar de finish te rennen.

Dat was het.
Mocht je het leuk vinden, dan kun je mij altijd even bellen, of langskomen voor een bak koffie, om nog wat na te keuvelen. Ik zou alleen een heel boek kunnen schrijven over de dag van de race, laat staan van de voorbereidingen.
Het ga je goed!

3:55:10

Ik heb het gehaald!

Wat een drama was het zeg.
Het leek wel of het alleen maar bergop ging.
Het was dan ook veel erger dan ik had verwacht.

Voorafgaand aan de start was het vier uur wachten voor we echt weg mochten.
Het was lekker weer en dat gaf mij in elk geval een duwtje in de rug.
De eerste 30 kilometer gingen dan ook best aardig, maar toen kwam het grote onbekende.
Ik ging langzamer en langzamer en kreeg overal pijn.

Het belangrijkste wat mij op de been hield waren de vele aanmoedigingen die ik de afgelopen week van iedereen heb gekregen.
De komende dagen volgt er meer.
Nu ben ik het zat!

Dit doe ik echt NOOOOOOOOIT meer (denk ik)

Wij zijn inmiddels allemaal aangekomen in New York.
"Het is hier fantastisch" zeggen ze wel eens, maar het is echt zo.
Wij zitten precies aan Times Square en daar gebeurt de hele dag van alles.

Ondertussen begint ook langzaam maar zeker het tijdsverschil minder problemen op te leveren, maar die dagen voor de loop zijn hiervoor hard nodig.

Vanochtend hebben wij onze startnummers opgehaald in de Expo.
Ik had de eerste dag nog even het vakantiegevoel en dacht helemaal niet aan het hardlopen.
Daar begonnen echter de kriebels weer aardig op te komen.
Ik heb $120,- uitgegeven aan nieuwe shirts, die allemaal prints van de NY Marathon 2007 hebben. Ik zou bijna de hele expo hebben leeggekocht, als ik niet de zuinigerd was die ik ben (haha).
Er was verder van alles te beleven, van het testen van nieuwe producten, tot aanmoedigingen, om bij andere marathons mee te lopen.
Ik heb er in elk geval een heleboel hebbedingetjes van meegekregen.

Vandaag zijn wij verder een beetje in een gezellige bar blijven hangen.
Vanavond nog ff lekker eten, nog een keer naar de bar (heel vervelend).
Morgen gaan wij met een open bus door New York en echt siteseeing plegen.

Al met al vermaken wij ons hier prima.