Het vervolg

Het kon niet uitblijven.
Nu de doelstelling is gehaald en de volgende is bepaald is het tijd voor een nieuw weblog.
Kijk op mijn nieuwe weblog als je mijn uitdaging voor volgend jaar wilt volgen.
De marathon in Berlijn

Hiermee is dit weblog gesloten!

Laatste overweging

Vrijdag was de laatste actie van stichting het Loopje.
De afsluitende sponsoravond waarop de sponsors zijn bedankt en de cheque werd overhandigd aan Kika.

Daarmee komt er een einde aan een jaar lang hard werken en ook aan het bijwerken van deze weblog.

Ik heb echt genoten van alle reacties, de trouwe lezers van het weblog en de tips en suggesties die ik heb gekregen.
Het schrijven van de verschillende artikelen was een bijzonder leuke bezigheid en ik ga van het hele weblog een boekwerk maken voor in de kast, zodat ik er nog jaren van kan genieten.

De vele ontberingen die ik heb doorstaan in de voorbereiding zijn na een eerste week herstel helemaal vergeten.
Vanochtend heb ik met veel plezier weer de eerste 14 kilometer gelopen.
Ik denk dat het een soort marathonkoorts is, want naast een nieuwe uitdaging die ik zal aangaan op een ander terrein, heb ik vanochtend besloten om volgend jaar september de marathon van Berlijn te gaan lopen.
De eerste supporters hebben zich al gemeld.
Ik wordt bij de finish opgevangen door een paar zeer trouwe fans.

Ik zal niet zeggen dat ik iedereen kan aanraden dit te gaan doen, maar voor mij is het trainen toch een soort uitlaatklep en als ik het zo kan volhouden, dan is denk ik een marathon per jaar toch best te doen.

Volgende week loop ik, via mijn werk, samen met Dorinda en Madelon alweer de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.
Dat wordt geen bijzondere tijd in de zin van snelheid, maar wel in de zin van gezelligheid, want als ik een ding heb geleerd, dan is het om te genieten van een race van begin tot eind en niet als een kip zonder kop naar de finish te rennen.

Dat was het.
Mocht je het leuk vinden, dan kun je mij altijd even bellen, of langskomen voor een bak koffie, om nog wat na te keuvelen. Ik zou alleen een heel boek kunnen schrijven over de dag van de race, laat staan van de voorbereidingen.
Het ga je goed!

3:55:10

Ik heb het gehaald!

Wat een drama was het zeg.
Het leek wel of het alleen maar bergop ging.
Het was dan ook veel erger dan ik had verwacht.

Voorafgaand aan de start was het vier uur wachten voor we echt weg mochten.
Het was lekker weer en dat gaf mij in elk geval een duwtje in de rug.
De eerste 30 kilometer gingen dan ook best aardig, maar toen kwam het grote onbekende.
Ik ging langzamer en langzamer en kreeg overal pijn.

Het belangrijkste wat mij op de been hield waren de vele aanmoedigingen die ik de afgelopen week van iedereen heb gekregen.
De komende dagen volgt er meer.
Nu ben ik het zat!

Dit doe ik echt NOOOOOOOOIT meer (denk ik)

Wij zijn inmiddels allemaal aangekomen in New York.
"Het is hier fantastisch" zeggen ze wel eens, maar het is echt zo.
Wij zitten precies aan Times Square en daar gebeurt de hele dag van alles.

Ondertussen begint ook langzaam maar zeker het tijdsverschil minder problemen op te leveren, maar die dagen voor de loop zijn hiervoor hard nodig.

Vanochtend hebben wij onze startnummers opgehaald in de Expo.
Ik had de eerste dag nog even het vakantiegevoel en dacht helemaal niet aan het hardlopen.
Daar begonnen echter de kriebels weer aardig op te komen.
Ik heb $120,- uitgegeven aan nieuwe shirts, die allemaal prints van de NY Marathon 2007 hebben. Ik zou bijna de hele expo hebben leeggekocht, als ik niet de zuinigerd was die ik ben (haha).
Er was verder van alles te beleven, van het testen van nieuwe producten, tot aanmoedigingen, om bij andere marathons mee te lopen.
Ik heb er in elk geval een heleboel hebbedingetjes van meegekregen.

Vandaag zijn wij verder een beetje in een gezellige bar blijven hangen.
Vanavond nog ff lekker eten, nog een keer naar de bar (heel vervelend).
Morgen gaan wij met een open bus door New York en echt siteseeing plegen.

Al met al vermaken wij ons hier prima.

On y va

Daar gaat ie dan.

Vanavond heb ik alles ingepakt en ben ik er helemaal klaar voor.
Als afscheid heb ik van mijn kinderen een 10-dagen kalender gekregen met voor elke dag een foto.
De foto's zijn echt erg leuk geworden. Ze hebben samen met hun moeder erg veel voorpret beleefd aan het maken van de foto's en het geheimhouden ervan.
Ik had natuurlijk al het een en ander gemerkt, maar het was uiteindelijk toch een verrassing.

Over een half uurtje ga ik onder de wol, om vervolgens om vier uur mijn nest uit te worden getrild.

Als het een beetje meezit, dan ben ik tegen een uur of vijf (lokale tijd) in het hotel.
Dan ff lekker eten en wachten tot de anderen arriveren.
De vraag is of ik het volhoudt, want de planning is dat zij rond 21:00 landen.
Dan zou ik inmiddels al 25 uur op zijn!
Wij zien wel hoe het loopt.

Droog!

Dit moet ik toch nog ff kwijt.
Zojuist heb ik nog even de 10-daagse vooruitzichten van het weer in New York bekeken en het wordt PERFECT weer!

De omstandigheden zijn van buiig met 60% buienkans en 17 graden Celsius gewijzigd in bewolkt en 10% buienkans.
Beter kunnen wij het volgens mij niet treffen.
Nu maar hopen dat de verwachting niet terug jojoot.

De taper werkt in elk geval prima.
Meer en meer verdwijnen de verschillende gevoelige plekken uit mijn benen.
Vanochtend heb ik een rondje van 16 kilometer gelopen zonder noemenswaardige kwaaltjes.
De laatste week rust zal dit alleen maar beter maken.

Gisteren ben ik ook begonnen met het inpakken van mijn koffer.
Er komen nog allerlei tips binnen over het meenemen van bepaalde zaken, om goed voorbereid te zijn.
Ik heb inmiddels ook een flinke koffer kunnen bemachtigen, zodat ik lekker kan shoppen in New York en het nodige mee terug kan nemen.

De weersvoorspelling ziet er nog steeds niet rooskleurig uit, dus ik neem ook voor nattigheid een aantal extra zaken mee.
Ik heb een "prachtig" joggingpak gekocht voor €19,90 en bedacht dat het slim is, om plastic zakken met elastiek mee te nemen, zodat ik voor de start in elk geval mijn schoenen een beetje droog kan houden.
Het worden in elk geval hilarische foto's van de wachttijd voor de start.
Nou ja beter een beetje belachelijk, dan een nare start.

Ik ontdekte trouwens dat wij al rond 4:30 de deur uit moeten hoewel wij pas om 10:00 starten.
Gelukkig gaat daar de wintertijd ook op zaterdag in, zodat wij in elk geval een extra uurtje slaap hebben.
De start is dus om 16:00 Nederlandse tijd.
Als wij daar zijn, zal ik ook zien, of er een link is te vinden van een uitzending van de marathon via internet.
In ieder geval heb ik thuis op onze nieuwe tv een laptop aangesloten met een webcam, zodat wij kunnen MSNen.
Zo kan ik toch een beetje samen met Door en de kinderen het resultaat vieren.

Taper

Gisteren heb ik op de site van de marathon een leuk artikel gelezen over de zogenaamde Taper.
Daarin valt telezen dat wanneer je op tijd je trainingen afbouwt je toch ongeveer 3% beter kunt presteren op de dag van de marathon.
Ik zag in het verhaal gelukkig een bevestiging van het schema dat ik zelf had bedacht om af te bouwen en heb daarom extra vertrouwen in het succes ervan.

Het is ook echt nodig om af te bouwen, want met name na het hockeyavontuur heb ik weer last van mijn knie gekregen. De rust zal die gevoelens goed doen.

Waar ik inmiddels wel de kriebels van krijg is het feit dat ik vanochtend heb geconstateerd dat er op de 4e november een behoorlijke kans op regen is.
Het zal mij toch niet gebeuren dat ik vrijwel het hele jaar tussen de buien door heb kunnen laveren en ik nu het eropaan komt kletsnat wordt.
Ik maak mij daar wel zorgen over, omdat het de hele pret kan bederven.
De komende dagen hou ik het weer god in de gaten via weather.com, omdat het natuurlijk wel een 10-daagse prognose is en het dus beter (of slechter) kan worden.

Inmiddels heb ik ontdekt dat ik een aantal email adressen kan opgeven voor de liefhebbers, die worden gemaild op het moment dat ik een tijdsregistratiemat passeer. Deze matten zijn naar ik begreep elke vijf mijl geplaatst, dus je kunt dan redelijk mijn progressie zien.
Als er liefhebbers zijn, dan ontvang ik graag een seintje.

Hockey

Ook al krijg je van hardlopen een redelijk atletisch uiterlijk is het nog wel zo dat je niet meteen moet denken dat alles makkelijk en soepel gaat.
Zaterdag werd dat weer pijnlijk duidelijk.

Zaterdag was er een Ouder-kind dag van de vereniging van Julia.
Als goede ouder had ik mij natuurlijk ook opgegeven mee te doen.
Het was een leuke dag en een leuke ervaring, om na een jaar of 20 weer eens een Hockeystick in mijn handen te hebben.
Op zondag kwamen echter de gevolgen hiervan boven water.
Ik had enorme spierpijn in mijn achterwerk en mijn bovenarmen van de vele schijnbewegingen en het slaan met de stick.

De 21 kilometer die ik toen op zondag heb gelopen waren dan ook enerzijds best pijnlijk, maar hielpen ook wel om de spierpijn er een beetje uit te lopen.
Ook deze keer gaf Pim mij genoeg afleiding, om niet te veel aan mijn gevoel te denken.

Woensdag over een week vertrek ik om 8:00 van Schiphol en ga ik de echte uitdaging tegemoet.
De 10 daagse vooruitzichten geven aan dat die dag 17 graden is en het droog is.
De komende dagen hou ik het goed in de gaten, om te zien of het op de 4e ook zulk geweldig weer om te lopen zal zijn.

Bosmarathon

Afgelopen weekend werd in Soest de Bosmarathon gehouden.
Ik had over het evenement gelezen op een poster in de sportschool en had het aandachtig bestudeerd, omdat het in hetzelfde weekend viel als onze geplande scholenloop.

Ik had besloten om zelf deze keer niet mee te doen, omdat ik het nogal een risico vind, om over bospaden te lopen met de kans mijn enkel te verstuiken, of erger.
Wat mij echter opviel, was dat er ook een miniloop was.
Ik had van collega's waarvan de kinderen gedurende de dam tot damloop mee hadden gedaan aan een vergelijkbaar evenement, gehoord dat het erg leuk was voor de kleintjes.
Om die reden heb ik Julia en Pim warm gemaakt voor het idee.
Zij waren meteen enthousiast en wilden zich helemaal voorbereiden op het evenement.
Niet in de laatste plaats, doordat ik een prijs voor de winnaar van de twee in het vooruitzicht had gesteld.

Zo gezegd zo gedaan.
Op zondag zijn wij met zijn drieën naar Pijnenburg gefietst en hebben je jongens genoten van een hardloopwedstrijd van 1 kilometer.
Hu uitrusting was helemaal compleet met startnummer en chip.
Ze hadden zich helemaal gegeven en waren dan ook doodop bij de finish.

Na het oppikken van hun medaille waren zij erg blij met hun prestatie.
Die gekke Pim kwam met 100 meter voorsprong op Julia binnen en heeft volgens mij al zijn leeftijdgenoten achter zich gelaten.
De resultaten van de chips zullen wij nog wel krijgen via de email, maar het was best respectabel.

Voor mij was het doel, om hen een beetje te laten proeven van de sfeer van hetgeen ik zelf mee zal maken voor, tijdens en na de marathon.
Zij vonden het in elk geval geweldig en ik was apetrots!

Klaar!?

Eindelijk kan ik gaan afbouwen.
Ik heb vanochtend ontdekt dat Sauna's, Paracetamol en hardlopen niet echt bij elkaar passen.
Vanochtend werd ik met knallende koppijn wakker. Waarschijnlijk kwam dit doordat ik in de sauna veel vocht ben verloren en daarna kennelijk niet genoeg heb gedronken.
Daarom heb ik mar een paracetamol genomen voordat ik de deur uitging.

De eerste kilometer was al een teken dat ik het zwaar zou krijgen vandaag.
Ik had echt lood in mijn benen en heb mijzelf de 31,5 kilometer vooruit gemotiveerd.
Vanaf een kilometer of 20 begon ik ook nog last van mijn maag te krijgen, omdat ik voor het lopen ook niet echt veel had gegeten.
Het resultaat was in elk geval dat ik de afstand die ik wilde lopen ook daadwerkelijk heb afgelegd.

Na het douchen heb ik mijn resultaten van mijn horloge in mijn pc geladen en kwam tot een bijzondere ontdekking.
De ontdekking was dat ik vandaag in 2 uur 45 een kilometer meer heb afgelegd dan twee weken geleden.
Voor wie het had gelezen was dat de dag dat ik er op een gegeven moment als een speer vandoor ging.
Zo zie je maar weer dat het verhaal van de Haas en de schildpad ook bij mij geldt.

In elk geval heb ik de laatste mijlpaal bereikt.
De komende drie weken ga ik alleen nog maar korte (nou ja tot 21,1 kilometer) stukken lopen. Als het goed is ben ik dan op 4 november top fit.

Kikaberen

Helaas gaat de scholenloop niet door.
Er bleek te weinig animo te zijn, om mee te doen.
Julia en Pim waren erg teleurgesteld, want ik heb ze al maanden beloofd dat zij mee zouden mogen helpen met de sponsoring voor KiKa.
De scholenloop was leuk geweest, want dan hadden zij de deuren langs gekund, om zich te laten sponsoren.

De treurnis was gelukkig van korte duur.
Ik bedacht mij dat Alwin en Harold een hele vracht KiKaBeren hadden gehaald, om op onze diverse evenementen te verkopen.
De hele zaterdagmiddag ben ik druk in de weer geweest, om invullijsten en informatiebriefjes te ontwerpen.
Toen de jongens laat in de middag thuis kwamen ben ik met ze de deuren langsgegaan, om beren te verkopen.
Dat ging hartstikke goed, want in een paar uurtjes hadden wij 29 beren verkocht.
Juul en Pim ware apetrots dat zij zoveel geld hadden opgehaald.
Zij bleken uitstekende verkopers, want steevast kwam er een erg meelijwekkende uitdrukking op hun gezicht als er een voordeur openging.

Vandaag hebben wij de beren afgeleverd, wat nog een keer een leuke bezigheid was.

Morgen is het dan zover.
De laatste lange afstand van de voorbereiding.
Ik ben erg benieuwd hoe ik het ervaar, na de lekkere luierdag die ik vandaag in het Elysium heb doorgebracht.
Door en ik hebben ons even lekker laten verwennen met een heerlijke massage en de diverse sauna's en (kruiden)baden waren ook niet mis.
Wij hadden bedacht dat wij dit hadden verdiend na alle drukte in de afgelopen maanden en het is ook nog lekker in mijn eigen voorbereiding.

Gisteren had ik ook nog een leuk bericht tussendoor.
Ik wilde graag eind november meelopen met de Zevenheuvelenloop, maar die was al volgeboekt.
Een collega heeft echter voor Xerox 20 startnummers geregeld en ik krijg er 1 van!
Dit lijkt mij een leuk evenement, om uit te lopen na de slijtageslag van 4 November.

Overigens heb ik mijn vlucht en hotel nu ook helemaal rond.
Ik reis nu wel in m'n eentje, maar ik denk dat ik mij onderweg wel zal vermaken.
In elk geval neem ik mijn laptop ook mee, want die heb ik in Rochester voor mijn werk nodig. Daardoor kan ik in elk geval onze ervaringen en de eerste foto's direct ter plekke op onze site plaatsen.
Daarnaast kan ik dan ook de link plaatsen waarop op tijdens de marathon onze voortgang live kan worden bekeken.
Dan kan iedereen zien waar ik ben blijven liggen (haha).
Ik heb wel gezien dat het $17 per dag kost, dus ik denk dat ik het een keer of twee zal bijwerken.

Nog maar 4 weken

Eigenlijk is het best vreemd dat als je in je hoofd een bepaalde afstand bepaald die je wilt gaan lopen, dat je dan vervolgens vanaf de eerste stap de inspanning zo indeelt dat je precies deze afstand redelijk loopt.
Hoe makkelijk vorige week de 30 kilometer ging, hoe lastig ik het had met de 21,5 van vandaag.

Het was overigens best gezellig, want ik had kletsmajoor Pim weer eens meegenomen.
Je hebt dan eigenlijk geen moment rust, want hij praat en praat maar door.
Hij is ook nog zo slim om controlevragen te stellen, dus je kunt niet maar doen alsof je luistert.

Het weer was heerlijk met een graad of 16. Net niet te warm, maar ook niet koud.
De rest van de week was het erg afwisselend, maar doordat ik nog steeds bij de sportschool terecht kan heb ik op de echte regendagen lekker binnen gerend.
Niet echt sportief, maar als het niet hoef, dan laat ik mij niet natregenen.

Wij hebben nog 4 weken te gaan.
Ik ben al begonnen met een lijstje voor de dingen die ik wil meenemen.
Zie hieronder:
Handbagage:
- Schoenen
- MP3 speler
- Fototoestel


Koffer:
- Bidon belt
- Muesli repen
- Hartslagband
- Lange & korte hardloop broek
- Tape voor tepels
- Extra Schoenen
- 3 paar hardloopsokken
- Pak
- 4 overhemden
- 8 onderbroeken
- Zwembroek
- Trui
- Looptrui en thermohemd
- 3 blouses
- 2 t-shirts
- Massageolie
- Paracetamol
- Advil zalf
- Kika shirt
- Letters met naam
- Pleisters

Mocht iemand nog iets bedenken, dan hou ik mij aanbevolen.

De psychologische drempel van 30 kilometer het ik vandaag weten te doorbreken.
De laatste twee maanden heb ik erg tegen dit moment opgezien.
Toen ik in juli besloot deze afstand te lopen heb ik bijna mijn knie stuk gelopen en dat wilde ik niet nog een keer meemaken.

Vandaag heb ik hetzelfde rondje als toen gelopen, maar nu andersom.
De eerste 20 kilometer heb ik samen met Jarvin gelopen. Enerzijds voor de gezelligheid en anderzijds om mijzelf te sparen en niet het risico willen nemen, om stuk te gaan, ben ik dat eerste deel niet voluit gegaan.

In de buurt van Hilversum voelde ik dat ik daarmee alleen mijzelf maar aan het tegenwerken was.
Het tempo was net te laag, waardoor ik geen goede cadans kon vinden.
Daarop ben ik alleen vooruit gelopen, zodat ik "lekkerder" zou lopen.
Dat bleek een goede zet. Mijn tempo ging met gemak van net onder de 9 naar 13 kilometer per uur en ik voelde mij er heerlijk bij.
Zo heb ik de laatste 10 kilometer doorgerend.
Vlak voor het einde kwam ik Frans nog tegen die ons al op een aftand van een kilometer of 15 bij ons wegliep.
Aan het einde was het ook echt genoeg, want mijn hartslag zat al boven de 170 en dat is toch een beetje te veel voor een duurloop.
Gelukkig voelde het ook achteraf niet alsof ik de marathon al had gelopen en ben ik dus een gelukkig mens.

Mijn knie blijft gevoelig, maar met het schema waarbij ik slechts om de week een lange afstand loop herstel ik gelukkig uitstekend.
Tijdens het lopen heb ik gelukkig ook geen pijn, maar voel ik het wel.
Het is een kwestie van rekening houden met het gevoel en op tijd het tempo verlagen.

Volgende week ga ik voor een afstand van 21,1 kilometer en de week erna nog één keer voor de 32 kilometer. Dat is dan ook de laatste keer voor New York dat ik zo ver ga lopen. De overige tijd ga ik alleen nog maar voor afstanden tot de halve marathon.
Ik heb er alle vertrouwen in dat het mij dan gaat lukken.

Wat een verschil levert een 10 graden lagere temperatuur op!
Kijk maar eens naar het onderstaande.
Nadat ik dinsdag rustig mijn spieren weer los had gerend ging ik vanavond maar eer eens een 16 kilometer lopen.
Na een lange en zware dag op kantoor; kort na het eten en in het donker liep ik dezelfde afstand als zondag in 1:16.
Mijn gemiddelde hartslag was 155 t.o.v. 180 tijdens de Dam tot Damloop.
Ik had ook helemaal niet het gevoel dat ik tot het gaatje moest gaan, terwijl ik zondag bijna tegen de vlakte ging.

Zo zie je dat de omstandigheden waarin je verkeert je prestaties enorm beïnvloeden.
Zo begreep ik al dat in New York op een slechte dag erg veel smog in de stad hangt en dat je daardoor veel moeite hebt, om genoeg zuurstof binnen te krijgen.
Ik moet er al helemaal niet aan denken dat het de hele dag regent.
Volgens mij heb ik dan weer een psychologisch probleem.
Nou ja, ik moet ook niet pessimistisch worden.
Het lopen is eigenlijk maar een onderdeel van deze geweldige trip.
Niet de minst belangrijke natuurlijk, maar ik verwacht ook veel van de stad, de reis, het eten, shoppen etc.
Volop genieten dus!

Zaterdag is weer een inzameldag.
Wij gaan met de loopgroep op de markt in Spakenburg staan, om sponsorgelden binnen te halen. Wij hebben 500 Kikaberen op voorraad en gaan ook weer een ballonnenwedstrijd houden. Eens zien, of wij de stand weer verder kunnen opkrikken.