Ik ben vandaag weer enigszins hersteld van de 25 kilometer die ik gisteren heb gerend.
Vanochtend heb ik met het hele gezin dezelfde route gefietst. Het was namelijk best een leuk rondje via Lage Vuursche, naar Hollandsche Rading en via Hilversum weer terug.
Het gezin vond het wel een beetje ver, maar met mijn opmerking dat ik hetzelfde rondje lopend had gedaan was er weer nieuwe moed.

De mannen hebben gisteren allemaal de halve marathon uitgelopen binnen een interval van 20 minuten.
Ik was niet mee, omdat wij s'middags de verjaardag van Julia hebben gevierd.
Wij blijven dus redelijk bijeen in de tijd.

Vrijdag hebben wij de pakken gepast bij Principe in Baarn.
Wij hebben een leuk pak uitgezocht in het bruin met een streepje.
Daarnaast hebben wij allemaal een wit overhemd met fel-oranje stropdas en dezelfde riem.
Wij hebben ook nog geprobeerd dezelfde schoenen te krijgen, maar dat wilde niet lukken met de maten.

Alwin gaat nog op zoek naar oranje horloges en wij zoeken ook nog naar oranje sokken.
Met een beetje geluk vind Alwin ook nog een vijftal opzichtige brillen op de Albert Cuyp markt.
Wij maken in elk geval de blits als wij aankomen.

Voor het eerst sids maanden heb ik weer eens lekker in de regen mogen lopen.
Nou ja, lekker was eigenlijk anders.
Omdat ik vrij kort n het eten heb gelopen had ik daar veel last van en ook de spieren in mijn benen waren navenant stijf en rauw.

Wat de regen betreft was het ook al niet best.

Zoals je uit het plaatje (www.buienradar.nl) kunt opmaken was het aardig "rood" op het moment en de plaats waar ik liep.
Rood betekent slecht nieuws in de vorm van regen en onweer.

Dit weekeinde is het vaderdag, dus ik ga op zaterdag mijn lange afstand lopen.
Eigenlijk had ik dat vandaag willen doen, maar dat werd helemaal niets.
De rest van de groep gaat zaterdag in Ede een halve marathon meelopen op de Ginkelse heide. Zoals het er nu uitziet wordt het een druilerige dag. Hopelijk verregent de boel niet.

Waar moet ik beginnen?

Dit weekend is er veel gebeurd op hardloopgebied.
Het begon ermee dat ik vrijdag eindelijk in het Xerox team magazine stond (klik voor het artikel).
Ik heb erg veel leuke reacties gekregen op mijn voornemen.
Er zijn redelijk wat collega's die ook al eens in New York hebben gelopen, dus de verhalen zijn niet van de lucht.
Daar kan ik nog veel hulp van verwachten.

Gisteren was dan de kikarun in Spaarnwoude.
Wat een leuke ervaring was dat weer!
Wij zijn met vier lopers uit het groepje, de aanhang, Dorinda en Madelon in karavaan naar het evenement gereden.
Daar aangekomen was het even zoeken naar de weg en de instructies, maar wij hadden vrij snel onze startbewijzen en t-shirts te pakken.
Gelukkig was er voor de kinderen ook veel te beleven en daar hebben zij dan ook gretig gebruik van gemaakt.
De start duurde iets langer dan verwacht, waardoor wij veel tijd hadden, om allerlei zaken te doen, zoals foto's maken, bekende mensen opzoeken, indrinken en het onvermijdelijke plassen van de zenuwen.
De vertraging had te maken met het grote succes dat het evenement boekte.
Er waren zoveel mensen die nog mee wilden doen, dat ze niet snel genoeg konden worden ingeschreven.
Het doet je wel goed om te zien, dat zo veel mensen voor dit doel iets extra's over hebben.

Even na half twaalf was het dan toch zover.
Het startschot klonk en daar gingen wij.
Helaas kostte het redelijk wat moeite om op gang te komen, doordat de eerste twee kilometer over een erg smal paadje gingen en je dus niet makkelijk kon inhalen.
Daarna begon e.e.a. uit te waaieren en kon je lekker doorlopen.
Het was een behoorlijk benauwde dag, waardoor ik moeite had om een heel hoog tempo te lopen.
Al met al viel het helemaal niet tegen met een tijd van 45:19 over 10,6km.
Ook de rest van de groep kwam elk in zijn/haar eigen tempo lekker op tijd aan.

Wij hebben twee foto's weten te maken met bekende Nederlanders (Inge de Bruijn en Hein Vergeer). Dat is altijd weer een leuk aandenken.
Wij hebben er ook een goed (kika) t-shirt aan overgehouden, waarmee ik misschien ook wel in New York wil lopen.

De oefeningen die ik tijdens de clinic heb opgepikt werpen hun vruchten af.
Ik het tijdens de oefeningen op Papendal met name gelet op de looptechniek van Marty ten Kate.
Wat mij opviel was zijn in mijn ogen vreemde loopje, maar ik had veel respect voor de snelheid die hij daarmee bereikt.

Ik dacht dat ik dat ook maar eens moest proberen.
Vanavond had ik mij voorgenomen een halve marathon te lopen en heb de stoute schoenen aangetrokken, door mijn techniek aan te passen.
Het resultaat is dat ik 1 uur 37 minuten heb gedaan over de 21.1km.
Nu kost het mij nog erg veel energie, maar ik denk dat het wel goed komt.

Tijdens mijn loop heb ik ook twee typen startnummers getest. Xerox wil zich in de markt van de sport werpen en zoekt de juiste producten daarbij.
De eerste test was nog niet goed, want een van de beide stickers verloor ik na 8km en de volgende na 20km.
Nog even verder zoeken dus.

Clinic

Mijn eerste clinic was een leuke ervaring.
Vanochtend vroeg in de auto op pad naar Papendal.
Alleen dat laatste klinkt al atletisch.

De ontvangst door de dames van ATP was heel hartelijk en de echte hadloopversnaperingen waren volop aanwezig.
Uiteraard koffie om wakker te worden, isostar en bananen.

Om 10:00 was de echte aftrap Wim Verburg en Marty ten Kate.
Beiden zijn echte routiniers. De een met het lopen en de anderen in het coachen.
Hun uitleg over allerlei praktische zaken maar voornamelijk het drinken tijdens een marathon was verhelderend en sloot goed aan bij de gedachten die ik er zelf over heb en inmiddels heb ervaren.

Na een half uur, of drie kwartier liepen wij naar de 400m atletiekbaan, om de nodige opwarmoefeningen uit te voeren. Daar heb ik weer een aantal nieuwe bewegingen ervaren die helpen bij het oprekken van de beenspieren.
Dat kan ik de komende tijd weer gebruiken.

Daarna gingen wij in twee groepen verder.
De eerste groep deed het rustig aan en de tweede was voor de inmiddels gevorderden.
Bij de laatste sloot ik mij uiteraard aan ;-)

Het ging deze keer met name om het nut van intervaltrainingen.
Dat was een boeiende ervaring, want bij de laatste sprint van 1000m kwam ik als derde van de groep van 30 personen aan.

Het evenement heeft mij een hoop geleerd over de stand van mijn eigen training.
Ik ben toch steeds een beetje onzeker geweest over de vraag, of ik al ver genoeg ben en of bijvoorbeeld mijn trainingsschema wel in orde is.
Alle twijfel is nu uit de wereld geholpen en ik kan zelfs even een stapje terug doen in mijn schema.
De intensieve trainingen tussendoor doen zal denk ik wel goed bevallen en hopelijk helpen om mijn basissnelheid te verhogen.